خداوندا 

اگر روزی بشر گردی 

 ز حال ما خبر گردی 

 پشیمان می شوی از قصه خلقت 

از این بودن ؛ از این بدعت

 

 خداوندا 

اگر در روز گرما خیز تابستان ، تنت بر سایه‌ی ‌دیوار بگشایی

لبت بر کاسه‌ی‌ مسی‌ قیر اندود بگذاری  

و قدری آن طرف‌تر ، عمارت‌های ‌مرمرین بینی 

و اعصابت برای‌ سکه‌ای‌ این‌سو و آن‌سو در روان باشد

 زمین و آسمان را کفر می‌گویی ... 

نمی گویی ؟

 

خداوندا

نمیدانی که انسان بودن و ماندن در این دنیا چه دشوار است

چه زجری میکشد آنکس که انسان است و از احساس سرشار است 

 

( دکتر علی شریعتی )

نوشته شده در چهارشنبه 3/12/90ساعت 9:37 عصر بهـ دستانــ زهرا نظرات ( ) |